Kifoza piersiowa

Co to oznacza

Kręgosłup nie jest prosty, gdy patrzy się na niego z boku — ma szereg naprzemiennych krzywizn, które działają razem jak sprężyna, amortyzując obciążenia i utrzymując głowę w równowadze nad miednicą. Odcinek biegnący przez klatkę piersiową, wzdłuż żeber, wygina się łagodnie do przodu (jest wypukły ku tyłowi) i to właśnie to wygięcie do przodu określa się tym terminem. Leży ono między wygięciem szyi ku tyłowi powyżej a wygięciem odcinka lędźwiowego ku tyłowi poniżej, a umiarkowany stopień tego wygięcia jest całkowicie prawidłową anatomią, a nie odchyleniem.

Dlaczego pojawia się w opisie TK lub MR

Radiolodzy wymieniają to wygięcie głównie jako punkt opisowy przy odczytywaniu obrazowania kręgosłupa, albo szczegółowo komentują jego stopień, gdy badanie zlecono z powodu bólu pleców, utraty wzrostu lub widocznie pochylonej sylwetki. Gdy jest mierzone, wyraża się je zwykle jako kąt (kąt Cobba) między górną a dolną granicą wygiętego odcinka. W opisie może się po prostu znaleźć informacja, że krzywizna „mieści się w granicach normy”, albo zostanie ona oznaczona jako pogłębiona, spłaszczona czy związana z innymi zmianami, takimi jak klinowate kręgi lub złamania kompresyjne.

Co to zwykle oznacza

Prawidłowe wygięcie w tym odcinku mieści się zwykle w dość szerokim zakresie i samo w sobie jest po prostu naturalną budową kręgosłupa. Nadmierna wersja tej krzywizny — nazywana czasem hiperkifozą lub potocznie „garbem wdowim” — staje się częstsza z wiekiem, często wskutek osteoporozy i drobnych złamań kompresyjnych klinujących przednią część trzonów kręgów, albo wskutek długotrwałej wadliwej postawy i osłabionych mięśni pleców. U nastolatków bardziej sztywna, wyraźnie zaznaczona wersja może wskazywać na chorobę Scheuermanna, schorzenie związane ze wzrostem, dotyczące trzonów kręgów. Spłaszczone lub zmniejszone wygięcie jest rzadsze i zwykle ma charakter przypadkowy, choć czasem może wiązać się ze skurczem mięśni lub niektórymi zapalnymi chorobami kręgosłupa.

Kiedy skonsultować się z lekarzem

Krzywizna opisana jako prawidłowa nie wymaga żadnego działania. Warto omówić z lekarzem sytuację, w której krzywizna została opisana jako pogłębiona, zwłaszcza jeśli towarzyszy jej ból pleców, utrata wzrostu lub zauważona narastająca pochylona sylwetka, ponieważ mogą one wskazywać na osteoporozę lub złamania kompresyjne kręgów wymagające bezpośredniego zajęcia się nimi. U nastolatków sztywna lub narastająca krzywizna zwykle jest kierowana do specjalisty kręgosłupa w celu monitorowania wzrostu. Ciężkie krzywizny wpływające na oddychanie lub powodujące uporczywy ból wymagają dokładniejszej diagnostyki.

Jak to sobie wyobrazić w prostych słowach

Wyobraź sobie kręgosłup widziany z boku jako łagodny, ułożony w stos kształt litery S, podobny do wygiętej sylwetki butelki z napojem gazowanym lub kształtu odwróconego znaku zapytania powtórzonego dwukrotnie. Odcinek piersiowy tego S wygina się na zewnątrz jak grzbiet łuku, co pozwala klatce piersiowej otaczać serce i płuca, podczas gdy głowa nadal wygodnie balansuje na szczycie. Odrobina tego wygięcia to po prostu kształt, jaki kręgosłup ma mieć; dopiero gdy łuk staje się zauważalnie bardziej wyraźny, sztywny lub nadmierny, staje się znaleziskiem wartym bliższego przyjrzenia się.