Mięsień nadgrzebieniowy

Co to oznacza

Mięsień nadgrzebieniowy (supraspinatus) to jeden z czterech mięśni stożka rotatorów. Leży wzdłuż górnej krawędzi łopatki, a jego ścięgno przechodzi przez wąską szczelinę pod kostnym wyrostkiem barku, by przyczepiać do głowy kości ramiennej. Jego głównym zadaniem jest zainicjowanie ruchu przy unoszeniu ramienia na bok, gdzie współpracuje z mięśniem naramiennym. Ponieważ ścięgno przebiega w ciasnej przestrzeni, przez całe życie narażone jest na znaczne tarcie.

Dlaczego pojawia się w opisie tomografii, rezonansu lub zdjęcia RTG

Mięsień nadgrzebieniowy jest wymieniany tak często, gdyż jego ścięgno to najczęściej zużywające się miejsce w barku. Radiolodzy opisują strzępienie, stan zapalny (tendinopatię), ścieńczenie, zwapnienia lub częściowe i całkowite przerwanie oraz precyzują, w którym miejscu ścięgna leży zmiana. Te tkanki miękkie są najlepiej widoczne w MR; RTG i TK uwidaczniają głównie otaczające kości i ewentualne ostrogi uciskające ścięgno.

Co zwykle oznacza

Ponieważ ścięgno mięśnia nadgrzebieniowego jest najbardziej obciążoną częścią stożka, jego zużycie z wiekiem jest bardzo częste i często bezobjawowe. Badania ramion osób bez bólu wykazują tendinopatię nadgrzebieniowego, a nawet przerwania, u znacznej części starszych dorosłych — ścięgno po prostu strzępi się przez dziesięciolecia jak intensywnie używana lina. Zatem raport wymieniający łagodne zużycie nadgrzebieniowego to często przypadkowe znalezisko, a nie powód do niepokoju. Istotne jest to, czy odpowiada rzeczywistym objawom, takim jak ból przy unoszeniu ramienia lub osłabienie. Łagodna tendinopatia i małe przerwania są zazwyczaj leczone fizjoterapią, lekami przeciwzapalnymi i modyfikacją aktywności; jedynie większe, bolesne lub powodujące osłabienie przerwania u aktywnych osób są typowo rozważane do operacji.

Kiedy skonsultować się z lekarzem

Sama nazwa mięśnia to anatomia — należy reagować na to, co jest opisane w odniesieniu do ścięgna. Warto zgłosić się do lekarza, jeśli Pacjent odczuwa ból barku przy unoszeniu ramienia na bok, ból budzący w nocy lub osłabienie przy sięganiu nad głowę. Lekarz zeważy wynik badania z siłą i zakresem ruchu. Nagła niemożność uniesienia ramienia po upadku lub urazie wymaga szybkiej oceny. Ścięgno opisane jako prawidłowe nie wymaga żadnego działania.

Jak to sobie wyobrazić

Proszę wyobrazić sobie linę przełożoną przez wąskie koło pasowe do dźwigania ciężaru. Za każdym razem gdy ciężar idzie w górę, lina trze o tę samą krawędź koła. Z latami to jedno miejsce strzępi się jako pierwsze. Ścięgno mięśnia nadgrzebieniowego jest właśnie tą liną — przeprowadzoną przez ciasną szczelinę kostną w barku, co jest dokładnie powodem, dla którego ulega ono zużyciu jako pierwsza część stożka.